Mostrando entradas con la etiqueta prensa. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta prensa. Mostrar todas las entradas

viernes, 17 de julio de 2009

aznar en vigo

Curioso el hecho de que en plena Feria del Libro vigués Aznar eligiera el interior de unos grandes almacenes para la firma de ejemplares. Curioso que no esperara a Corina Porro, presidenta del Pp vigués, apareciendo y yéndose media hora antes de lo previsto. Curioso que venga dedicando menos de veinte segundos a cada firma (no está mal). Y, sobre todo, curioso que no aparezca ni una sola foto en prensa de las supuestas colas que se formaron a su alrededor, ya que "despierta pasiones". Incluso sus fans tuvieron que limitarse a fotografiarle primeros planos antes que al público presente.

La conclusión que se puede sacar es que si, en lugar de en El Corte Inglés, la firma hubiera tenido lugar en la Alameda, la repercusión mediática habría sido la correspondiente a un personaje que ya no interesa a nadie.

martes, 14 de julio de 2009

para cando chova

Interesante reflexión de Félix Soria que fai pensar ¿por qué carallo non está Im-pulso nos teus favoritos?

Interesante reflexión de Rosa María Artal (sí, aquela de Informe Semanal) sobre a crise.

Interesante caso urbanístico que ben podería darse en Vigo. So que noutros lugares o pensan.

E, por último, ¿que fai o Fallo de Vigo en verán? Pois subilo nivel do periódico non, dende logo.

miércoles, 8 de julio de 2009

veranito

Dejo un enlace a una noticia sobre el tratamiento que dan las empresas viguesas a sus trabajadores, concretamente las empresas viguesas que se dedican a la comunicación. Para esto podrían no pagarles durante meses o directamente bajarles el sueldo, como hacen otras.

Y para que no digan que soy antiviguista o un coruñés disfrazado, dejo este otro enlace, imprescindible vista la inoperancia de la Administración autonómica para proveer la red de recursos útiles o actualizados. Pa´que tenteres qué es un petouto.

lunes, 22 de junio de 2009

la manifestación de pontevedra

Tengo que reconocer que le doy la razón a Pontevedra en el tema de las delegaciones provinciales de la Xunta de Galicia. La chapuza jurídica que montó el conselleiro Rueda para que cuatro palurdos vigueses se emocionen a costa de la "división territorial" no se sostiene. La división territorial de la administración gallega necesita algo más que un decreto hecho sobre la marcha para establecerse. Otra cosa es la división funcional. Y creo que aquí está el lío.

El decreto aprobado por Feijóo habla de la división territorial de la provincia de Pontevedra en cuanto a sus funciones administrativas. Y aquí es donde no funciona la cosa, porque dicha división territorial es una falacia. Es falso que en Vigo se pueda estudiar un proyecto medioambiental o referente a medio rural, por ejemplo. Se estudiará, se aprobará o se denegará en Pontevedra. La división que tenemos y que aparece en el famosos decreto es funcional. En Vigo tres funciones y en Pontevedra las otras siete. Diez funciones en total para la Xunta de Galicia, una por consellería.

Otra cosa es que el señor de Vigo que presente una solicitud a cualquier consellería pueda hacerlo en Vigo. Eso sí puede hacerlo, pero, vamos, que puede hacerlo en la oficina de correos de Sabadell que le valdrá lo mismo. Nuestra Minidelegada sólo gestionará aquellas áreas que ya existían antes y ni una más. Prueba de ello es que el mismo Feijóo reconoce que ni un funcionario se moverá de Pontevedra a Vigo. Ni el funcionario ni la función que ejerza ese funcionario. Tanto follón para que todo quede igual.

Bueno, igual no, porque en el decreto, y aquí es donde está la chapuza, se menciona específicamente la gestión de los catorce concellos famosos de Pontevedra. Se menciona, pero nada más. Esta curiosa división territorial no se especifica más allá de su simple mención. Y así debe ser, porque para esta división de la Administración siguiendo criterios territoriales se necesitaría una modificación más sustancial de la misma administración gallega.

Una empresa de Santiago puede presentar su solicitud de subvención, por ejemplo, en Lugo. Desde el registro de la delegación de Lugo, se enviará al departamento correspondiente. Si toca que sea la delegación de Lugo, pues en la de Lugo, y si toca que se decida esta solicitud en Santiago de Compostela, donde todavía se deciden la mayoría de ellas, pues se irá a Santiago. Y si un señor de Nigrán quiere esa misma subvención, pues la presentará en Vigo, porque le queda más cerca, o en Pontevedra, donde esa subvención se decidirá. A no ser que crea que hablando con Lucía Molares su solicitud tendrá más opciones de ser aceptada, pero a eso se le llama nepotismo, creo, y está muy feo que la Administración no tenga criterios objetivos y cuantificables. Así que toca sello en Pontevedra, Vigo, o la oficina de correos de Sabadell, que tanto da.

El resto son ganas de liarla, de hacer promesas que dejan con el culo al aire a los pobres paisanos que se las creen, como el Atlántico Diario, que ya se veían como la república independiente del kiwi vigués. No es de extrañar, pues, esa manía en fomentar la crispación ante el legítimo nerviosismo de los ciudadanos de la capital provincial, cuya influencia se vería mermada si se llega alguna vez a desarrollar este decreto tan bobo.

En cualquier caso este tema nos ha dado el fin de semana una serie de titulares realmente impagables, de esos que hay que conservar recortados en la caja de zapatos de la inteligencia. Desde los insultos directos al pobre alcalde pontevedrés por lograr reunir unicamente a 3.000 personas o a la prensa rival, que contó en total 20.000. Desde luego ya otras estimaciones como los 30.000 del Xornal, las 15.000 de El País o los 20.000 de La Voz de Galicia ni existen para estos águlias del periodismo. Todo sea por el buen nombre de Vigo y a mayor gloria de su área metropolitana, motor de Galicia, faro de Oriente, puerta del Atlántico, pulmón industrial y reserva espiritual del más rancio caciquismo.

Sin ánimo de ofender y puesto a buscar enemigos, aconsejamos a los muchachos del Atlántico que llamen ahora mismo a su empresa matriz, La Región de Ourense, esos canallas, empantanados en el fango de su odio irracional, que se sumaron con tanta ingratitud a la cifra de "decenas de miles" de manifestantes. Decenas de miles son por lo menos 2 decenas, o sea los mismos 20.000 que defiende esa gran meretriz del periodismo que es el Fallo de Vigo.

jueves, 11 de junio de 2009

la farjas

É curioso que mentras que a prensa local sempre aludía á procedencia coruñesa do anterior conselleiro de Xustiza para tentar de explicar a non implantación de novos xulgados en Vigo, non faga o mesmo á hora de explicar a teima de Farjas (anterior concelleira en A Coruña) en negarlle o hospital a Vigo. Hoxe mesmo fan acopio dos argumentos da actual conselleira de Sanidade sobre a suposta intención do anterior goberno galego de financiar a construcción deste hospital con cartos privados.

Lonxe de pretender negalos, lembramos que eses cartos privados estarían controlados por un organismo público (a Sociedade Pública de Investimentos) e que suporía a inversión privada o control sobre a xestión non hospitalaria. Esto é, que en lugar de ter que realizar un concurso público para, por exemplo arranxar o aire acondicionado, podería esixírselle a esta empresa privada que o arranxara directamente, posto que cobra por isto. Este modelo de xestión non é o mesmo que cederlle a xestión da contratación de médicos, enfermeiros, etc., que logo pagarían os galegos. Ou a mercaduría de maquinaria ou a inversión en investigación de enfermidades non comúns que tan poucos cartos deixan.

Os argumentos de Farjas non son máis que fume para ocultar o feito de que os cartos para comenzala construcción do hospital están presupuestados. De que o traballo para realizalas expropiacións necesarias para iso están executados. E que a Xunta non empezaría a pagar a construcción ata o ano 2011. Xa de que logo critique a Caballero por ter asumido un convenio que asinou Corina Porro e que mesmo presumía da eficacia da súa xestión por telo feito por medio dun fax, mellor non dicir nada. Como dicía a mesma Corina "Lo que no puede ser es que cada vez que cambia un gobierno se cambie el proyecto del hospital".

É o que ten estar no goberno ou na oposición, que se piden cousas e logo non son quenes de levalas a cabo. Por exemplo, obrigar ó alcalde a asumir o mandato do pleno do Concello de Vigo de solicitar o interese supramunicipal para a Cidade da Xustiza pode significar que o alcalde tome en serio o pleno, como é a súa obriga. Agora os mesmos que lle obrigaron a iso en Vigo, o negan en Santiago.


Farjas: ¿Quién firmó el convenio del hospital de Vigo? ¿Quién se va a poner esta soperita de sombrero?
Porro: Ay, la gorda, que por lo menos se vaya el fotógrafo

viernes, 5 de junio de 2009

o que se constrúe en vigo

Dice el Pp que nada más que se han concedido licencias para 12 viviendas unifamiliares desde que entró en vigor el nuevo plan de urbanismo. Y el gobierno dice que en realidad han sido 41 para bloques de viviendas y 31 para unifamiliares desde esa fecha. Y que cuantos se corresponden con tramitaciones anteriores que acabaron con el nuevo plan ya aprobado que no se sabe. El caso es que todo esto suma 299 licencias nuevas, si sumamos las reformas.

Bueno, esto lo cuenta el Atlántico, mientras que el Fallo dice que el gobierno alega que se concedieron 47 licencias, de las que dos son tramitaciones anteriores a la aprobación del nuevo plan de urbanismo y 45 se corresponden ya con la tramitación del plan actual. A estas 47 totales habría que sumarles las 40 viviendas unifamiliares del rural, y que hay en tramitación 14 licencias para edificios y 135 viviendas unifamiliares. Todas sumadas llegan a las 236. Aún quedan 63 para llegar a la cantidad del Atlántico.

Por otra parte, el Xornal explica que el Psoe contó que se habían otorgado más de 300 viviendas, de las que al menos 40 son de edificios. Y que como existe el silencio administrativo es muy complicado el mirar licencia por licencia cual se corresponde con el nuevo plan de urbanismo y cual con el antiguo (¿¿??).

Por su parte, La Voz de Galicia no dice nada, porque en lo que coinciden todos sus colegas es que Figueroa estaba presente cuando se concedieron todas estas licencias (sean las que sean) en la comisión de urbanismo correspondiente.

jueves, 4 de junio de 2009

como diciamos onte

O Figueroa está que se sae. Nunca tal vira. Agora resulta que se traballas e montas unha rolda de prensa (ou mandas organizala e que te busquen o contido), resulta que gañas máis protagonismo que cando te pos a berrar nos plenos do Concello cando a prensa está diante (porque cando non está o tío bota unhas sestas que nin na clase de matemáticas). E mesmo a rolda de prensa permite que non se fale das intencións da nova Xunta de deixar a Vigo sen depuradora por non querer pagar 400.000 euros dos 5.000.000 millóns que deixou o anterior goberno para iso. Ou de non construir o hospital vigués que antes das eleccións dicía que non se podía aplazar nin un día máis. Ou de que non queren pechalo convenio para a Cidade do Mar que facilitaría a adquisición de terreos industriais para a Zona Franca.

Sempre haberá quen lle dea razón, por exemplo sumándose á conspiranoia da factura de Moneo que sabe ben el onde está, pero que non vai dicir nin onde nin como o sabe, por moita intervención municipal que lle leve a contraria.

a folga do metal outra vez

Cando un pasa todo o día na oficina non pode enterarse das cousas máis que polos medios. Así, se un colle Atlántico entérase de que os traballadores do metal son uns furiosos vándalos que arrasaron con contenedores, que tiraron pedras e tornillos contra os viandantes que se refuxiaron no centro comercial Camelias e mesmo que quiemaron un autobús, como os cachorros de Jarrai. Se le A Voz de Galicia pode descubrir que a policía tamén participou neste conflicto, acorralando ós traballadores dende a Praza de América ata os asteleiros. E se colle o Fallo de Vigo xa pode irse preparando, porque comproba que a cousa vai ir para largo. Para detalles, ten que acudir ó Xornal, que explica que o peor saltou cando os traballadores zarandearon un automóvil na Praza de América e o País, que informa de que mesmo ese autobús queimado foi apagado por algún traballador. O relato dos feitos que fai este periódico é o único que inclúe os movementos dos manifestantes previos á escaramuza xunto co 20 Minutos, o que parece darlle a razón a aqueles que din que so interesa este conflicto cando se leva ás súas últimas consecuencias. Por outra banda é o gratuíto o único diario que explica que os empresarios, lonxe de ter intención de negociar, retiran calquera oferta e so presentan mantelo convenio e non subilo soldo os próximos anos. Iso sí, chaman "vándalos" ós traballadores que non son quenes de entender como se pode ter esa postura. Sen dúbida é que non son mediadores da Xunta de Galicia nin minidelegados. Para o pouco que ten que facer Molares, non se lle mira o pelo.



Un xubilado vigués aproveitando a folga para levar a cabo a súa auténtica vocación:
fuchicar no interior dos contenedores.


Hoxe a cousa continuou polo mesmo cauce. Os traballadores decidiron tomar un trasantlántico, o centro comercial A Laxe, o Concello, supoñemos que buscando quen os escoite, posto que na mesa de negociación non hai tal. Do mesmo xeito que os catro contenedores queimados onte poden pasar a ser considerados como unha revolta popular, o do cámara de Telecinco de hoxe impactado por un petardo pode terminar por chegar a traer a fama que nos faltaba a Vigo. Tralo exitoso paso de Feijóo por Buenafuente, quizás agora consigamos levar á Molares ó programa de Ana Rosa Quintana. Quizás alí poida por fin enterarse de que este conflicto non é so cousa de cartos, senon de algo tan esquecido e que dá tan pouco de comer como a dignidade de clase.

Por certo, e para rematar este resume, recomendo a galería fotográfica do Xornal, non tan espectacular como o cachas que saca o País nin como os lumes dos outros medios, pero moito máis explicativa. As fotos aquí postas están pirateadas dos outrs medios, non iades pensar que vou facer eu todo o choio.


Un policía mantendo a orde. O señor de amarelo corre por se acaso.

martes, 26 de mayo de 2009

nos quedamos solos

Es un clásico el titular del Times respecto a la avería de la línea de telégrafos entre Inglaterra y el continente: "Europa Aislada".

Algo así ha decidido el Atlántico Diario: "El gobierno se queda solo en el pleno tras decidir limitar las intervenciones".

Es lo que tiene el no saber sumar o el desconocer el funcionamiento de las instituciones. Los concejales del gobierno son mayoría, así como el número de grupos políticos que representan. Si la Constitución española obligara a otra cosa, entonces a lo mejor sí que gobernaba la actual oposición y sí que podría haber llegado a quedarse solo, al ser minoría respecto a los demás grupos. Pero la realidad es muy cabezona y se empeña en no cambiar a pesar de los gustos particulares del redactor.

lunes, 25 de mayo de 2009

o acordo

Estes primeiros días de novo goberno do Pp na Xunta de Galicia teñen sido unha decepción para todo o mundo. Tanto para os seus votantes como para o resto (que son maioría, por certo). O expresa moi ben Bragado no Fallo de Vigo. O máis chamante é o tema, como non, do galego nas aulas. Por unha banda están os que non lles parece do todo mal o que fai, como o periódico decano, que recolle ás minorías para chegar á conclusión de que este tema é moi difícil. Así o probe Feijóo non dá feito, claro. O caso é que colle a Galicia Bilíngüe, o representante dos centros concertados, os concertados relixiosos e dous representantes da educación pública a opinar. E chega á conclusión de que se non dan arranxado entre eles, ¿cómo o vai facer o goberno galego, claro?.

O caso é que esquece o redactor mencionar que os centros concertados e os relixiosos non chegan a recoller ó 30% do alumnado galego. Mentras que Galicia Bilíngüe considera un éxito facer unha manifestación con 4.000 persoas, entre as que están Corina Porro e Ignacio López-Cháves, ós quenes non se lles coñecen fillos en idade escolar. Unha opción sería facerlle caso ó 70% dos pais de alumnos, que non atopan problemas neste tema.

Outra opción escollen en La Voz de Galicia, que xunta á Gloria Lago (dientes, dientes, que es lo que les jode) e Carlos Callón, da mesa pola Normalización Lingüística, para falar do tema. Moito che cambiou o tema, que agora aceden a falar coa tola de Vigo. Alí queda claro que a Lago non atura que haia cinco centros en toda Galicia nos que os nenos falen so o galego, que prefiere que a lei non se cumpla, que os nenos felices son europeos e que o modelo educativo vasco parécelle axeitado para Galicia. Máis esclarecedor sí que é, sí.

viernes, 22 de mayo de 2009

qué ve la prensa en la huelga del metal?

Éste es uno de mis temas favoritos. Comprobar cómo las reivindicaciones de los trabajadores siguen presentándose más de cien años después como revueltas contrarias al buen orden público. Quien así piense debiera de haber oído ayer al representante de los empresarios contestar a la pregunta "¿qué le pareció la actuación de la policía en las manifestaciones de ayer?" que le hicieron en Radio Vigo. Ni corto ni perezoso el tío cafre contestó que hace años que él hubiera hecho lo mismo y más, si hiciera falta, y que así se hubieran acabado los problemas. Vamos, que este señor piensa en frío lo mismo que yo en caliente, con lo que tengo seguro qué es lo que hará con las niñas de dieciseis años.

Pero a lo que íbamos. El País y el Atlántico se inclinan por utilizar la palabra "caos" es sus titulares:
Los enfrentamientos entre obreros y policías siembran el caos en Vigo (El País)

Los violentos disturbios de la huelga del metal convierten a Vigo en un caos (Atlántico)
Observe el atento lector que uno incluye a policía y trabajadores en la frase mientras el otro se inclina por acumular "violentos", "disturbios" y la ya mencionada "caos". Sólo falta Sauron. Por supuesto, mucho más gracioso El País, que recoge la graciosa anécdota de la conversación entre huelguistas y policía:
(...) en el interior de la factoría, desde cuyo muro hostigaban a la policía con piedras y tornillos a los que los uniformes respondían con disparos de gases y pelotas de goma. "¡Nenazas, mariquitas!", retaban desde el interior a los agentes. "¡Venid acá si tenéis cojones!"
Por su parte, el Fallo de Vigo prefiere el más aznariano término "radicalización",
La huelga se radicaliza con enfrentamientos entre manifestantes y antidisturbios en Vigo
Además recuerda que "los cortes de tráfico y los enfrentamientos con la policía están tipificados como delito". Todo ello después de mencionar las declaraciones de los sindicatos. Mientras, La Voz de Galicia prefiere pasar página con un titular más reposado:
La jornada de tensión en el metal de Vigo abre una tregua para negociar
Además de reconocer que los trabajadores resistieron como leones a "más de una hora de lanzamientos continuos de pelotazos de goma" y que los directivos de las empresas en cuyo interior se produjeron los enfrentamientos no acudieron a trabajar. Eso sí, el resto de referencias a las manifestaciones es un rosario de apelaciones a la mala imagen que se da de la ciudad. Exactamente lo que dicen los empresarios que ya amenazan con retirar su "generosa" oferta que no varían desde hace tres meses. Variación que sí han realizado los sindicatos, que han rebajado sustancialmente las pretensiones de subida salarial del 6% inicial. De hecho en las anteriores negociaciones se llegaron a conformar con el 1,5% de aumento salarial. El mayor de los problemas es la duración del nuevo convenio. Mientras los empresarios se empeñan en que la duración ha de llegar hasta el 2010, los sindicatos se niegan a hipotecar su futuro bajo las condiciones de crisis actuales hasta ese año.

jueves, 21 de mayo de 2009

aqueles vellos tempos

Por unha parte, de paso que lle preguntan ós profesores pola calidade dos seus alumnos, poderían aproveitar por lle preguntar polos seus coñecementos en novas tecnoloxías, facerlles un test de cultura xeral ou, polo menos, cando leron o último libro. Seguro que os seus alumnos teñen pistas ó respecto, pero xa se sabe que os adolescentes valen para que lles follen, pero non para o que ven despois.

E por outra banda, ¿lembran vostedes o artículo da Voz de Galicia sobre "o socialismo de rostro amable que non chegou a Guixar" (sic)? Pois xa teñen a segunda parte. Sen dúbida o intrépido articulista descubriu que nesas casas sen beirarrúas nin parques nin comodidades vivían persoas normais e non as putas e os negros cos que contaba. Porque se non, non nos explicamos que se poida facer unha reportaxe sobre algo que sucede dende sempre. Sería algo así como facer unha reportaxe sobre os ionquis do casco vello, o bonito que é o Teatro García Barbón ou os descampados que hai entre Castelao e Florida. Bueno, esquecía que falamos de Vigo, unha cidade onde mesmo os periodistas non coñecen nin a Bouza.

miércoles, 6 de mayo de 2009

glamour

Non vou facer comentario ningún sobre o vestido que levaba a Súperdelegada da Xunta o día do seu estreno. Nada máis lonxe da miña intención que valorar o acto pola roupa da política. O único é que chama a atención que noutras ocasións sempre se fixera mención do tema. Dende a ex Ministra de Fomento ata a Vicepresidenta do Goberno, se por algo chamaron a atención ós nosos periodistas locais a labor destas foi pola roupa que levaban posta cando nos visitaron. Sen dúbida o amarelo e violeta de Lucía é moito máis sinxelo e discreto que as extravagancias madrileñas para os redactores. E o que tampouco acabo de entender moi ben é que chamara máis a atención o moreno do bialcalde Caballero que a pel queimada do Conselleiro de Industria, o vigués Guerra. Sen dúbida debeu ser unha mostra de respecto, porque esta cor de pel so pode deberse a algunha extraña enfermidade cutánea. En calquera caso, unido a ese look de macarra de paseo marítimo, pinta moi ben para venderlle camisetas ós surfeiros.


A mirada piadosa de Molares revela que, efectivamente, é unha extraña enfermidade

Tampouco vou facer mención do feito de que mentras "Todo Vigo" se reunía para darlle palmadiñas no lombo a Lucía, ésta esquecía os seus deberes de mediación entre traballadores e empresarios do metal, coas nefastas consecuencias que estas horas xa estamos comenzando a sufrir os vigueses. Pero tendo en conta que foi "arroupada" polos mesmos sindicalistas e empresarios do conflicto, non son quen de dicir nada.

Desta vez os cotilleos correron por conta de La Voz de Galicia, que, lonxe de ter a solera do periódico decano, segue a súa senda de "telecinquearse" á que nos ten acostumados de un tempo a esta parte. Moito máis rigurosos os do Atlántico Diario, que atopa o máis interesante no feito de que non houbo pinchos.


¿Para cando cueiros de adulto da liña "El Niño"?

lunes, 4 de mayo de 2009

a fin de semán

Tras unha longa fin de semán, na que coinciden o día da nai e o día dos traballadores, volve Vigo coa súa rutina habitual. Nada novo. Por unha banda temos quen fará o papel de "oposición da oposición" para defender á pobre Perly, agora que lle meten a outro galego de xefe. Nada que a prensa no viñera facendo os últimos catro anos cos mesmos protagonistas en diferentes postos.

Por outro lado temos quen lembra o porqué en Vigo o río Lagares segue a estar cheo de merda. Cousas dos aforrativos Audis. Case todos calan o escándalo da Zona Franca, que colle de pleno á conducta tan viguista de Citroen, esa empresa á que, polo visto, se lle debe pleitesía. Este tema dende logo non vai ir máis alá. Hai demasiada xente implicada, en xeral ignorantes que se cren que os impostos son para facer obras bonitas que inaugurar e non cartos que pertencen ós cidadáns e que hai que xestionar con respeto.

En definitiva, nada que non se saiba ou que non se queira saber. Xa non queda ninguén que non se tema que este novo goberno da Xunta nos venda ó mellor postor. O Colexio de Médicos, nada sospeitoso de esquerdista, e a Federación de Asociación de Veciños de Vigo, nada sospeitoso de amigo dos anteriores gobenantes, xa se suman ó que cada día semella máis imparable.

Mentras tanto, quen non celebra nin o consumismo do día da nai, nin a loita de clases do día do traballador, sempre tendrá qué facer nesta cidade.

viernes, 24 de abril de 2009

aqueles tempos

Lembran aqueles bos vellos tempos cando Euxenio Eiroa falaba na Radio Vigo? Qué tempos! Qué imparcialidade, qué obxectividade! Cánta profesionalidade nun so home. Actualmente o Eiroa anda metido nun blogue que, co patrocinio de Louzán, chámase "magazine". Alí traballa publicitando as actuacións da Deputación, en xusta correspondencia coa publicidade que ésta lle paga ó periodista. Sen disimulos, como marcan as normas do bo facer periodístico. Co motivo do 75 aniversario de Radio Vigo un colaborador tivo a ben colgar a foto que acompaña este post. Deixoa porque eu escoitaba a estes señores e teño o meu corazonciño. Podre, pero o teño.

Eran aqueles tempos en que Manuel Pérez, alcalde de Vigo pertencente ó Partido Popular, asinou un convenio cunha empresa privada para calificar o chan do colexio Cluny en edificable, de costas ó pleno do Concello, que é quen goberna na cidade, e non o alcalde. Dígoo, porque parece que o Pp local gústalle xogar ó despiste, e tenta unha vez máis mentir descaradamente respecto ás súas actuacións pasadas. Eles asinaron o convenio e defendéronno. Euxenio Eiroa dixo na radio que o edificio non valía a pena e ben podía tirarse, que gañaba a cidade cun centro comercial nesa esquiña en lugar dun edificio vello e feo.

Ante persoas así, ben faría o actual alcalde de Vigo de alonxarse o máis posible. Esta xente so fai cousas cando os demáis perden. Nin sequera lles interesa gañar eles: bástalles ver ó inimigo caído.



Euxenio Eiroa tentando borrar coa man as faltas de ortografía do ordenador,
mentras o resto da redacción fai como que non quere saber nada.

martes, 21 de abril de 2009

el puerto de vigo en la prensa

Si usted es lector del Atlántico Diario y lee hoy que "El Puerto de Vigo es el que más cae en Galicia este año", no se angustie. Lo único caído es la neurona del redactor, que, en realidad, quiso decir: "El Puerto garantiza un aumento de cruceristas del 10% y vaticina más escalas que el año pasado".

Un desliz en el titular, parecido al de La Voz de Galicia, que tuvo que retificar su graciosísimo reportaje sobre lo mucho que cobran los alcaldes gallegos. Ya saben, un reportaje del tipo "todos los políticos son iguales". Lo malo fue que no todos son iguales. Los hay que se bajan el sueldo e incluso renuncian a los pluses. Es lo que pasa cuando dejas a los cachondos al mando de la redacción. Eso y que te plantan titulares como éste.

viernes, 17 de abril de 2009

la sanidad en galicia

Para el Atlántio Diario mejora en Vigo y queda iguales en Galicia (de 70 a 71 días de espera). El Fallo de Vigo lo ve una desgracia al sumar las listas de los hospitales concertados y los públicos (¿han probado a operarse por "lo privado" en Povisa y luego solicitar la misma operación por medio del Sergas?), mientras que resalta el estancamiento del paso de los 70 días de espera en 2007 a los 71 en 2008, dejando para el interior de la noticia la reducción de casi el 50% en estos últimos años.

Para la Voz de Galicia estos datos son en general un éxito, lo que no deja de llamar la atención si lo comparamos con su meticulosidad a la hora de valorar los quince días de retraso de Renfe en implantar los trenes prometidos para viajar de Ourense a Vigo. Claro que puestos a dar caña, nada como el Fallo de Vigo con Touriño y Caride, con los que se regodea ahora que no depende de ellos el insertarles publicidad. Si quieren saber a lo que se refieren con la noticia del enlace, una de dos, o tienen un amigo en el grupo parlamentario socialista o creen a ciegas al redactor. Respecto a otros datos, tendrán que acudir a La Voz de Galicia.

Sería de agradecer que fueran igual de mordientes en otras cuestiones, como las irregularidades de Zona Franca durante el mandato de Francisco López Peña, ese señor que pagaba a fondo perdido cosas tan interesantes como las estampas de la plaza de Compostela del periódico decano.

blanco

Si Magdalena Álvarez era una de mis ministras favoritas, creo que Blanco pronto alcanzará este rango. ¿Pues no se le ocurre al tío, en una entrevista en TVE, no jurar por todos sus muertos que tendremos AVE de colores en el 2012 y poner su honor, su patrimonio y a su madre como avales de su palabra?

Blanco aplaza fijar la fecha de la llegada del AVE hasta su reunión con Feijóo
Fallo de Vigo, 16-04-2009

José Blanco reconoce que ‘no hay fecha’ para la llegada del AVE a Galicia
Atlántico Diario, 16-04-2009

Blanco no concreta plazos y dice que «el AVE llegará a Galicia lo antes posible»
La Voz de Galicia, 16-04-2009

Blanco: ’No hay plazos para el AVE’
Atlántico Diario, 17-04-2009

lunes, 13 de abril de 2009

exclusivas

Contrariamente ó que fan algúns, non vou facer comentario algún respecto á falta de gusto e sentido común das manifestacións sanguentas que se veñen de celebrar estes días. Máis interesante é comprobar como o Atlántico Diario ven de instaurarse oficialmente como o gran periódico vigués. Efectivamente, trouxo estes días unha fabulosa exclusiva: a data exacta no que o Ave vai chegar a Vigo, data que non coñece ningures a estas alturas. Pero ese misterio non é tal cando se contan con "fuentes de toda solvencia". Non deixa de ser curioso que estas fontes dean a mesma data que eles veñen repetindo cunha insistencia que máis que cansina e aburrida ten chegado á psicopatía compulsiva. Propoñemos para o próximo titular respecto o tema algo do tipo "Nós xa o dixemos: nin Ave nin ostias".

Claro que ésta non é a única exclusiva que nos trouxo este xornal. Para todos aqueles que pensaban que Corina, despois da Arribada de Baiona (a Reconquista viguesa é demasiado populachera, ademáis de viguesa) estaba de resaca permanente, trae unhas xugosas declaracións, o que non é doado de acadar da portavoceira menos laboriosa do Concello de Vigo. Claro que as declaracións non é que dean moito de sí e mesmo poderían ter sido escritas por calquera redactor deste xornal, posto que se limita a recoller a nosa proposta: "Eu xa o o dixen: nin Ave nin ostias", pero máis fino, que a Perly non é tan basta como o que escribe estas liñas.



Os obsesivos-compulsivos nesta cidade hainos a montóns

Deste despliegue periodístico do Atlántico Diario xa podería aprender o seu competidor, o Fallo de Vigo, que tivo que recurrir a un refrito das alegacións presentadas no seu día polos empresarios do porto de Vigo respecto ó futuro túnel de Beiramar. Como non debían de ter outra, decidiron darlle leñá á mona de Caride, que é o inimigo a tumbar estes días, xa que anda a gastarse os cartos que queren para si os futuros gobernantes galegos. Así, aproveitan e califican de erro, por exemplo, o feito de que todolos concellos acepten o transporte metropolitano excepto o de Vigo, ou a presentación dun proxeto de metro que debe sela terceira vez que sae cuspidiño ó sacado pola Conselleira en funcións.

Coa conselleira mellor se portan na Voz de Galicia, que polo menos ten o bo gusto de lembrar que o carril bici onde non o queren é en Nigrán e Vigo, onde as construccións rozan a ilegalidade cando non se ciscan directamente na ordenación do territorio máis elemental. Polo que respecta a Baiona e a Guarda non consideran que a ampliación da carreteira vaia provocar "máis mortos".


Era evidente para todos menos para ela: si me pegas, non me queres

martes, 7 de abril de 2009

citroen

Hai uns días, co motivo do cambio de Director Todopoderoso ou Mandamáis Ultraforte ou algo así na central francesa dos que nos dan de comer, viñeron uns europeos a mirar cómo traballábamos. Se como dicía o anterior Superxefe ou saíamos a fumar cando non miraba. O caso é que todo o mundo esperaba que dixera algo así como que o Goberno de España é malísimo por non lle dar o 100% do solicitado para sacar os novos proxectos empresariais ou que iamos ir todos á rúa, e os que non traballan na Citroen os primeiros, por vagos.

E nin unha nin outra. Nin se esperaba que o Estado español pagara a cantidade de millóns pedidos (é o que teñen os europeos, que respectan moito ós Estados que lles dan de comer) nin vai haber despidos por moito que o anuncien no Fallo de Vigo. Ganas de joder é o que teñen os estranxeiros de fóra, que parece que non se enteran de que as cousas cun par de currantes na puta calle se miran mellor, como máis a gusto.

A pesar de que o Estado non lle pague todo o que pediron (sería a primeira vez que algo parecido sucedera) a dirección central de Citroen realizará os seus plans, posto que o Estado pode axudar, pero nunca asumir o risco empresarial. E ademáis, mentras a competitividade da planta continúe, non vai despedir a ningures, que xa bastante pouco paga e por riba coa merda de contratos que fai non o necesita.

As eleccións pasaron e xa non hai porque asustar ós votantes.