a violencia na folga do metal

"Vigo ardió. Vigo tembló de miedo. Vigo quedó destrozado". Así de comedido empeza o artigo do Atlántico Diario sobre a xornada de onte. Polo menos recoñecen que o señor que tivo que ir a un hospital polo conflicto, foi a causa dun pelotazo de goma da policía. O resto, un resume de culpas e víctimas. O que non teño tan claro é o tema da violencia. Evidentemente a ninguén lle gusta que un fulano de metro oitenta e cen quilos de peso lle suxira que abandone o seu posto de traballo, tire un contenedor do lixo ou se poña un pano na cara e tire parafusos contra todo o que se move.

Pero a parte do evidente, que a ningures, e ese ningures abrangue ós traballadores, lle gustan os pifostios coma os de onte, poderiamos preguntarnos se é lícito ir a traballar colocado para aturar as xornadas laborais de catorce horas pero non colocarse para ir a unha manifestación. Ou se a violencia non xurdirá duns empresarios que todalas semáns insisten en anular os avances acadados na negociación colectiva, tirando polo chan as esperanzas de milleiros de persoas que rara vez pasan menos de dez horas ó día traballando. E supoño que non serve de argumento dicir que eu tamén paso isas horas e máis, e non ando a romper nada. Se non fago nada é porque non teño uns compañeiros que me apoien nas miñas reivindicacións.

Tampouco considerarase violencia o feito de que haia empresarios que digan que a policía debe ter máis contundencia nas súas actuacións, cando mesmo o Abc recoñece que a súa actuación foi claramente desproporcionada. Por non mencionar ó mesmo Colexio de Xornalistas de Galicia, que tras sufrir unha clara agresión intencionada dos traballadores non poden por menos de recoñecer a mesma brutalidade policial.

Dos vintepico feridos de onte, vinte foron traballadores. Por certo, que o mércores a quen lle deron foi ó representante de CC.OO. e onte ó da C.I.G. Se eu fose o da U.X.T. non asistía á proxima manifestación. E respecto ós datos, pois hai 11 contenedores queimados onte e 4 anteonte, a parte dianteira dun autobús tamén queimado. O mobiliario urbán deteriorado son na súa maior parte os valados das obras.

Mentras tanto, o empresariado di claramente que a Xustiza deberá de deter ós representantes sindicais, e estima as súas pérdas en 15 millóns de euros, o que supón uns 650 euros por traballador (hai na provincia de Pontevedra uns 23.000 traballadores). E aínda hai quen di que tanta folga non lles compensa ós traballadores e que se fai so porque estes son tan estúpidos que se deixan manipular polos sindicatos, ou, o que é peor, que estes funcionan como unha mafia. Pero entenden perfectamente que os empresarios prefiran perder eses cartos na folga antes que nun convenio.

Por outra parte, quen debera pór paz neste cristo di hoxe que "cando existe unha convocatoria de folga xa non hai máis que dicir". Supoñemos que esta teoría que comparten cunha das partes, de que o uso dun dereito é incompatible coa negociación, será un desliz da conselleira. Porque xa do que opina a delegada non esperamos hai tempo, que bastante ten con que se lle acumule o chollo de mitin en mitin.

a folga do metal outra vez

Cando un pasa todo o día na oficina non pode enterarse das cousas máis que polos medios. Así, se un colle Atlántico entérase de que os traballadores do metal son uns furiosos vándalos que arrasaron con contenedores, que tiraron pedras e tornillos contra os viandantes que se refuxiaron no centro comercial Camelias e mesmo que quiemaron un autobús, como os cachorros de Jarrai. Se le A Voz de Galicia pode descubrir que a policía tamén participou neste conflicto, acorralando ós traballadores dende a Praza de América ata os asteleiros. E se colle o Fallo de Vigo xa pode irse preparando, porque comproba que a cousa vai ir para largo. Para detalles, ten que acudir ó Xornal, que explica que o peor saltou cando os traballadores zarandearon un automóvil na Praza de América e o País, que informa de que mesmo ese autobús queimado foi apagado por algún traballador. O relato dos feitos que fai este periódico é o único que inclúe os movementos dos manifestantes previos á escaramuza xunto co 20 Minutos, o que parece darlle a razón a aqueles que din que so interesa este conflicto cando se leva ás súas últimas consecuencias. Por outra banda é o gratuíto o único diario que explica que os empresarios, lonxe de ter intención de negociar, retiran calquera oferta e so presentan mantelo convenio e non subilo soldo os próximos anos. Iso sí, chaman "vándalos" ós traballadores que non son quenes de entender como se pode ter esa postura. Sen dúbida é que non son mediadores da Xunta de Galicia nin minidelegados. Para o pouco que ten que facer Molares, non se lle mira o pelo.

Un xubilado vigués aproveitando a folga para levar a cabo a súa auténtica vocación:
fuchicar no interior dos contenedores.

Hoxe a cousa continuou polo mesmo cauce. Os traballadores decidiron tomar un trasantlántico, o centro comercial A Laxe, o Concello, supoñemos que buscando quen os escoite, posto que na mesa de negociación non hai tal. Do mesmo xeito que os catro contenedores queimados onte poden pasar a ser considerados como unha revolta popular, o do cámara de Telecinco de hoxe impactado por un petardo pode terminar por chegar a traer a fama que nos faltaba a Vigo. Tralo exitoso paso de Feijóo por Buenafuente, quizás agora consigamos levar á Molares ó programa de Ana Rosa Quintana. Quizás alí poida por fin enterarse de que este conflicto non é so cousa de cartos, senon de algo tan esquecido e que dá tan pouco de comer como a dignidade de clase.

Por certo, e para rematar este resume, recomendo a galería fotográfica do Xornal, non tan espectacular como o cachas que saca o País nin como os lumes dos outros medios, pero moito máis explicativa. As fotos aquí postas están pirateadas dos outrs medios, non iades pensar que vou facer eu todo o choio.

Un policía mantendo a orde. O señor de amarelo corre por se acaso.